تربیت-عاطفی تربیت عاطفی حوزه بسیار گسترده و با اهمیتی است که ارتباطات، هیجانات، احساسات و بسیاری از نگرشها و نیازها را شامل میشود. ارتباطات بر چهار نوع است: ارتباط فرد با خودش، با دیگران، با خدا و با محیط. به این چهار دسته در 4 برنامه مستقل تحت عناوین عزت نفس، نوعدوستی، ارتباط با خدا و محیط زیست پرداخته شده. به هیجانات نیز در یک قسمت مستقل با عنوان کنترل هیجانات اشاره شده است. در این قسمت راجع به اهمیت تعاملات کودک در رفع نیازهای عاطفی و پرورش احساسات و نگرشها صحبت میکنیم. انسان ده نیاز عاطفی اساسی دارد: مورد توجه قرار گرفتن پذیرفته شدن مورد قدرشناسی و ستوده شدن ترغیب شدن محبوب شدن محترم بودن حمایت بودن در رفاه و آسایش بودن مورد تایید بودن امنیت داشتن خانواده اولین و اساسیترین مرجع تامین و پاسخگویی به نیازهای عاطفی است. اگر خانواده بتواند این نیازها را براورده سازد. کودک با ورود به مدرسه و سپس جامعه آسیبپذیر نخواهد بود. پس نیازهای فوق را جدی بگیرید و علاوهبراینکه خود در تامین نیازها میکوشید، سعی کنید محیط یا امکان برقراری ارتباطات سالم را برای کودکتان فراهم کنید. محیطی که امکان شکلگیری تعاملات جدید و براوردن نیازهای عاطفی را داشته باشد. مهدکودک، کلاس و کارگاههای کودک و مکانهای عمومی مختص کودکان مثل پارک یا خانهبازی یا حتی دورههای دوستانه با مادران دیگر به شرط اینکه پتانسیل دوستیابی و قرارهای مکرر و مرتب را داشتهباشد میتواند به رشد عاطفی کودکان کمک کند.
تا وقتی فضای تعامل را ایجاد نکنید نمیتوانید بسیاری از مفاهیم نیک و بد و هنجارها را آموزش دهید. کودک باید در مواجهه با همسالانش بیاموزد که باید از غرور، تحقیر، تبعیض، تمسخر، تنبیه، مقایسه وسرزنش در تعامل با دیگران پرهیز کند. و اصلاً زشتی این قبیل رفتار را در مواجهه با دیگران بهتر از مشاهده کارتون و خواندن قصه میآموزد. کنترل هیجانات، به تعویق انداختن ارضای نیازها، همدلی، رعایت مقررات، ابراز احساسات، یاری رساندن، احترام گذاشتن، حسن ظن داشتن، سازگاری، بخشش، بردباری، درد دل کردن، اعتدال در روابط و مواردی از این دست آموزشهایی است که در جریان تعامل با همسالان و با آگاهی و هدایت خانواده باید صورت گیرد.
دایه بازار
نظر خود را بنویسید